Polis Tayinleri 1. Grup İlleri ve Çalışma Şartları

1.Grupta bulunan iller Aşağıda detaylı olarak anlatılmıştır.

ANTALYA,AYDIN,BALIKESİR,BURSA,ÇANAKKALE,DENİZLİ,ESKİŞEHİR,HATAY,İZMİR,KAHRAMANMARAŞ,KAYSERİ,MALATYA,MANİSA,MERSİN,MUĞLA,SAMSUN,YALOVA


Antalya İli Polis Çalışma Süresi 10 Yıldır.

Yüzölçümü: 20.723 km²
Nüfusu: 1.719.751 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 83
Şehir Nüfusu: 936.330 (2000)
Köy Nüfusu: 783.421 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %41,79
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %44,13
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %39,07
İl Trafik No: 07
İl Telefon Kodu: 242

Antalya’ nın İlçeleri: Akseki, Alanya, Elmalı, Finike, Gazipaşa, Gündoğmuş, İbradı, Kale, Kaş, Kemer, Korkuteli, Kumluca, Manavgat ve Serik’ tir.

Coğrafyası: Akdeniz Bölgesinin en önemli kentlerinden olan Antalya’ nın kara sınırını Toros sıradağları oluşturur. İl bu kesimde, batıdan doğuya doğru Muğla, Burdur, Isparta, Konya ve İçel illeri, güneyde Akdeniz ile çevrelenmektedir.

İklimi: Antalya ilinde iki iklim hüküm sürer. Sahil bölgesinde tipik Akdeniz iklimi; Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. Yukarı bölgede ise Akdeniz iklimi ile İç Anadolu iklimi arasında geçiş teşkil eden kara iklimi hakimdir.

Tarihçesi: Antalya adını kurucusu, Bergama Kralı II. Attalos’ dan alır. Attalos’ a atfen Attalia adını alan kente Türkler önce Adalya daha sonra da Antalya adını verirler.

Yapılan arkeolojik kazılarla Antalya ve bölgesinde günümüzde 40 bin yıl önce insanların yaşadığı kanıtlanmıştır. Antalya’ nın 27 km. kuzeybatısında, Yağcılar sınırları içindeki Karain Mağarası’ nda bulunan kalıntılar Paleolitik, Mezolitik, Neolitik ve bronz çağlarına aittir.

M.Ö. 2000 yılından bu yana bölge, sırası ile Hitit, Pamphylia, Lykia, Kilikya gibi kent devletleri, Pers, İskender, Antigonos, Ptolemais, Selevko, Bergama Krallığı egemenliklerini tanımıştır. M.S. 7. yüzyıldan sonra bölge Selçuklular ile Bizanslılar arasında sık sık el değiştirmiş, 1207 yılında Selçuklular’ ın eline geçmiştir. Bunu Tekelioğulları, Osmanlılar, Karamanoğulları, sonra tekrar, Osmanlı egemenlikleri izlemiştir.




Aydın İli Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 7.851 km²
Nüfusu: 950.757 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 121
Şehir Nüfusu: 493.114 (2000)
Köy Nüfusu: 457.643 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %14,21
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %24,82
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %3,91
İl Trafik No: 09
İl Telefon Kodu: 256

Aydın’ ın İlçeleri: Bozdoğan, Buharkent, Çine, Koçarlı, Didim, Germencik, İncirliova, Karacasu, Karpuzlu, Köşk, Kuşadası, Kuyucak, Nazilli, Söke, Sultanhisar, Yenipazar’ dır.

Coğrafyası: Coğrafi konumu nedeniyle ilk çağlardan beri önemli bir yerleşim merkezi olan Aydın’ ın kuzeyinde İzmir ve Manisa, doğusunda Denizli, Güneyinde Muğla yer alır. Batı sınırları ise Ege Denizi kıyıları çizer. İlin denizden yüksekliği 40 metredir.

Akdeniz ikliminin etkisindedir. Bu iklim şartları ve topografik yapı Aydın ve çevresinde iki ayrı bitki topluluğunun (maki ve orman) gelişmesine neden olmuştur. Bunun yanında zeytin, incir, turunçgiller, kestane vb. kırsal kesimde ise çam ve benzeri türler mevcuttur.

İklimi: En yağışlı mevsim kıştır. Yaz mevsiminde yok denecek kadar az yağış almaktadır. Kar yağışı ender görünür. Aydın, özellikle batıdan gelen hava akınlarına açıktır. Rüzgar yönü daha çok doğu – güneydoğusudur. Bunu güneybatı (lodos) ve batı rüzgarları izler.

Tarihçesi: Aydın, Traklar tarafından kurulmuş ve Tralles adı ile anılmıştır. Depremle yıkıldıktan sonra yeniden imar edilen kentte, Traklar’ dan sonra Spartalılar, Hititler, Frigler, İyonlar, Lidyalılar, Persler ve Romalılar zaman zaman yörede hakimiyetlerini kurarak kendi kültürlerini bölgeye taşımış ve yörenin gelişmesine öncü olmuşlardır. 1186 yılında Selçukluların, 1300 yılında Aydınoğulları’ nın eline geçen şehrin adı Aydın Güzelhisar olmuştur. Bu ad Aydın şekline dönüşmüştür. 1426 da Osmanlıların eline geçen Aydın bu günkü yerine kurulmuştur. 1923 yılında il olmuştur.




Balıkesir İli Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 14.299 km² Nüfusu: 1.118.313 (2007) Nüfus Yoğunluğu: 78 Şehir Nüfusu: 649.423 (2007) Köy Nüfusu: 468.890 (2007) Yıllık Nüfus Artış Hızı: %9,96 Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %20,87 Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-1,35 İl Trafik No: 10 İl Telefon Kodu: 266

Balıkesir’ in İlçeleri: Ayvalık, Balya, Bandırma, Bigadiç, Burhaniye, Dursunbey, Edremit, Erdek, Gömeç, Gönen, Havran, İvrindi, Kepsut, Manyas, Marmara, Savaştepe, Sındırgı, Susurluk’ tur.

Coğrafyası: Balıkesir Anadolu’ nun kuzeybatısındadır. Büyük bir kısmı Marmara diğer kısmı Ege Bölgesi’ nde bulunur. Güneyinde Manisa ve İzmir, batısında Ege Denizi ve Çanakkale, doğusunda Kütahya ve Bursa İlleri vardır. Kuzeyi Marmara Denizi ile çevrilidir. Balıkesir’ de yüksekliği 1800 metreyi geçmeyen dağlarla, meyilli ovalar, alçak tepeler göze çarpar.

İklimi: Yörede, genellikle Akdeniz İklimi hüküm sürmekte ise de bu iklim karakteristiğine daha çok Ege kıyılarında rastlanmaktadır. İç kısımlarda kara iklimi hakimdir.

Tarihçesi: Balıkesir ve çevresinin tarih öncesi MÖ.3200′ lü yıllardan günümüze kadar yerleşim gördüğü anlaşılmaktadır. MÖ 2000′ li yıllarda Balkanlar üzerinden gelen Pelasgların koloniler kurdukları görülür. Balıkesir Frig, Lidya, Pers, Makedonya, Bergama Krallığı, Roma ve Bizans dönemlerini yaşamıştır.

1071 Malazgirt Savaşı’ ndan sonra Selçuklu Beylerinden Kalem Şah Beyin oğlu Karesi Bey, Karesi Beyliğini kurarak Balıkesir’ i merkez yaptı ancak Osmanlı egemenliğini kabul etti. Balıkesir 1923 yılında vilayet oldu. İlin Karesi olan ismi 1926 yılında Balıkesir olarak değiştirildi.




Bursa İli Polis Çalışma Süresi 10 yıldır.

Yüzölçümü: 14.299 km² Nüfusu: 1.118.313 (2007) Nüfus Yoğunluğu: 78 Şehir Nüfusu: 649.423 (2007) Köy Nüfusu: 468.890 (2007) Yıllık Nüfus Artış Hızı: %9,96 Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %20,87 Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-1,35 İl Trafik No: 10 İl Telefon Kodu: 266

Balıkesir’ in İlçeleri: Ayvalık, Balya, Bandırma, Bigadiç, Burhaniye, Dursunbey, Edremit, Erdek, Gömeç, Gönen, Havran, İvrindi, Kepsut, Manyas, Marmara, Savaştepe, Sındırgı, Susurluk’ tur.

Coğrafyası: Balıkesir Anadolu’ nun kuzeybatısındadır. Büyük bir kısmı Marmara diğer kısmı Ege Bölgesi’ nde bulunur. Güneyinde Manisa ve İzmir, batısında Ege Denizi ve Çanakkale, doğusunda Kütahya ve Bursa İlleri vardır. Kuzeyi Marmara Denizi ile çevrilidir. Balıkesir’ de yüksekliği 1800 metreyi geçmeyen dağlarla, meyilli ovalar, alçak tepeler göze çarpar.




Çanakkale ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 9.933 km²
Nüfusu: 476.128 (2007)
Nüfus Yoğunluğu: 48
Şehir Nüfusu: 247.443 (2007)
Köy Nüfusu: 228.685 (2007)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %7,29
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %24,55
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-5,55
İl Trafik No: 17
İl Telefon Kodu: 286

Çanakkale’ nin İlçeleri: Ayvacık, Biga, Bozcaada, Çan, Eceabat, Ezine, Gelibolu, Gökçeada, Lapseki ve Yenice’ dir.

Coğrafyası: Çanakkale, Türkiye’ nin kuzeybatı yönüne düşen Balkan Yarımadası’ nın Doğu Trakya topraklarına bir kıstakla bağlanmış, Gelibolu Yarımadası ile Anadolu’ nun uzantısı olan Biga Yarımadası üzerinde toprakları bulunan bir ilimizdir. Kent doğu ve güneydoğu yönünde Balıkesir ili, batıda Ege denizi, kuzeyde Tekirdağ İli ile Marmara denizi tarafından çevrelenmiştir.

İklimi: Çanakkale ilinde, Akdeniz ve Karadeniz iklimlerinin geçiş iklim hüküm sürmektedir. Yağışlar genellikle bahar ve kış aylarında olmaktadır. Turizm sezonunda, iklim mutedil olup, deniz suyu sıcaklığı temmuz ve ağustos aylarında maksimum seviyeye çıkmaktadır.

Tarihçesi: Eski çağlarda adı Hellespontos ve Dardanel olarak anılan boğazın iki yakasında topraklara sahip olan Çanakkale tarihinin ilk devirlerinde başlayarak sürekli iskan edilmiştir. İlk şehir medeniyeti MÖ 3000′ de Troya’ da kurulmuş 2500′ e kadar devam etmiştir. Daha sonra Lidye, Pers, Bergama Krallığı, Roma, Bizans ve Osmanlı hakimiyetine girmiştir.




Denizli İli Polis Çalışma Süresi 10 Yıldır.

Yüzölçümü: 11.692 km²
Nüfusu: 850.029 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 73
Şehir Nüfusu: 413.914 (2000)
Köy Nüfusu: 436.115 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %12,40
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %20,43
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %5,33
İl Trafik No: 20
İl Telefon Kodu: 258

Denizli’ nin İlçeleri: Acıpayam, Akköy, Babadağ, Baklan, Bekilli, Beyağaç, Bozkurt, Buldan, Çal, Çameli, Çardak, Çivril, Güney, Honaz, Kale, Sarayköy, Serinhisar ve Tavas’ dır.

Coğrafyası: Denizli, Anadolu yarımadasının güneybatısında, Ege Bölgesi’ nin güneydoğusunda, Ege-İç Anadolu ve Akdeniz Bölgeleri arasında bir geçit teşkil eder.

Denizli ili yüzey şekilleri bakımından dalgalıdır. Alçak ve yüksek ovaları, yaylaları ve dağları birbirini tamamlar. Yüksek ovalar gerçekte bir yayla gibidir. Arazisi denizden yüksektir. En büyük akarsu Büyük Menderes’ tir.

İklimi: Denizli ili Ege Bölgesi’ nde olmasına rağmen, Ege Bölgesi’ nin iklimi tamamen görülmez. Kıyı kesiminden iç bölgelere geçit yerinde olduğundan, az da olsa iç bölgelerin karasal iklimi hissedilir. Denizli ilinde, dağlar ekseriyetle denize dik olarak uzandığından denizden gelen rüzgarlara açık bulunmaktadır. Kışlar ılık ve yağışlı geçmektedir.

Tarihçesi: Denizli ili, ilk defa bugünkü şehrin 6 km. kuzeyinde, Eskihisar Köyü civarında kurulmuştur. Şehir M.Ö (261-246) yılları arasında, II. Antiokos tarafından karısı adına kurulmuş ve Laodikeia adı verilmiştir. Müslüman akınlarına kadar bu isimle anılmıştır. Günümüzde kullanılan Denizli adı, Tonguzlu kelimelerinin zamanla ağızdan ağıza, Denizli kelimesi haline gelmiştir.




Eskişehir İli Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 13.652 km²
Nüfus: 641.057 (1990)
İl Trafik No: 26

İsa’dan önce birinci bin yılda Porsuk Nehri kıyılarında Frigyalılar tarafından kurulan Eskişehir Türkiye’nin en önemli yol kavşaklarından birisidir.

Yunus Emre, Nasrettin Hoca gibi tarihi kişileri yetiştiren Eskişehir Lületaşı, çeşitli haslıklara iyi gelen sıcak su kaynakları ile de ünlüdür.

Eskişehir kültürel zenginliği kadar doğal güzellikleri, mutfağı ve alışveriş olanakları ile önemli bir turizm çekim merkezi olmayı hedeflemektedir.

İLÇELER:

Eskişehir ilinin ilçeleri; Alpu, Beylikova, Çifteler, Günyüzü, Han, İnönü, Mahmudiye, Mihalgazi, Mihalıççık, Seyitgazi ve Sivrihisar’dır.

Seyitgazi: Zengin bir tarihi olan Seyitgazi’nin 18 km. güneydoğusunda, Bardakçı köyünde, güneye inen antik yol üzerinde Roma Çağı’nda kurulmuş, Bizans Çağı’nda da önemini korumuş bir dini merkezi olan Santabaris antik kenti bulunmaktadır.

İlçenin Üçler tepesinin doğuya bakan yamaçları üzerinde 150 m. yüksekliğindeki 1207-1208 tarihlerinde 1.Alaattin Keykubad’ın annesi Ümmühan Hatun tarafından yaptırılan Seyyit Battal Gazi Külliyesi (cami, türbe ve imarethaneler) yer almaktadır. 1511-1517 tarihleri arasında Osmanlılar tarafından eklenen medrese binaları ilçenin tarihi dokusunu zenginleştirmiştir. İlçeye 7 km. uzaklıktaki Arslanbeyli Köyü’nde yer alan Sücaeddin – i Veli Türbesi, İki Çeşme mahallesinde Selçuklu Hamamı’nı önemli tarihi eserler arasında saymak mümkündür.

Han: Eskişehir’e 86 km. uzaklıkta antik yol üzerinde bulunan ilçe Romalılar tarafından kurulmuştur. Bizans Çağı’nda dini bir yerleşme alanı olan ilçede toprak altındaki yumuşak kaya mezarları bulunmuştur.

Sivrihisar: Zengin bir tarihi olan ilçe Hitit, Frig, Roma, Bizans, Anadolu Selçuklu dönemlerinin önemli merkezlerinden birisi olmuştur. Anadolu Selçukluları döneminde bir uç beyliği olan ve önemli bayındırlık çalışmalarının yapıldığı kentte o dönemde yapılan eserlerden (8 cami,16 mescit, 5 hamam,1 kervansaray, 2 kümbet, 8 çeşme ve 1 sübyan mektebi) pek azı günümüze ulaşmıştır.

İlçenin en önemli tarihi eserlerinden birisi olan Haznedar Cami ilçe merkezindedir. Anadolu Selçuklularından Hazinedar (Maliye Nazırı) olan Necibiddin Mustafa’nın kendi adına yaptırdığı caminin içerisi minyatürlerle doludur. Merkezde yer alan diğer bir önemli camide Selçuklu mescidi yıkılarak Hicri 898 yılında Şeyh Baba Yusuf tarafından yaptırılan Kurşunlu Camisi’dir. Caminin zarif bir minaresi ve önünde çeşmesi vardır.




Hatay ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 5.828 km²
Nüfusu: 1.253.726 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 215
Şehir Nüfusu: 581.341 (2000)
Köy Nüfusu: 672.385 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %12,19
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %8,92
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %15,11
İl Trafik No: 31
İl Telefon Kodu: 326

Hatay’ ın İlçeleri: Altınözü, Belen Dörtyol, Erzin, Hassa, İskenderun, Kırıkhan, Kumlu, Reyhanlı, Samandağ ve Yayladağı’ dır.

Coğrafyası: Hatay, Akdeniz Bölgesi’ nin doğu ucunda Suriye ve Lübnan dağları arasındaki El Bekaa Vadisi’ ni içine alan Gor Çukurluğu’ ndan oluşan bir sınır ilimizdir. Kuzeyden Güneybatıya doğru uzanan Nur Dağları (Amanos) ve Kel Dağ ile Suriye platoları arasında kalan ilin verimli topraklarına sahip olan Amik Ovası, batıda şerit halinde uzanan bir kıyı ovasını oluşturur.

lin başlıca akarsuları Asi, Karasu ve Afrin nehirleridir. İki tane sulama amacıyla kullanılan baraj bulunmaktadır. Birisi karasu üzerinde kurulmuş olan Tahtaköprü Barajı, diğeri ise Bohsin Çayı üzerinde kurulmuş olan Yarseli Barajı’ dır.

Bitki örtüsü bakımından Ardıç, Meşe, Kayın, Kızılcık, Kavak, Çınar ağaçlarından oluşan geniş ormanlık alanların dışında Mersin, Defne, Kekik ve Lavanta bitkileriyle kaplı makilikler de bulunur.

İklimi: Hatay’ da Akdeniz iklimi hakim olup, yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçer.

Tarihçesi: Yaklaşık olarak 2300 yıllık bir geçmişi olan Antakya’ da ilk yerleşimin tarihi M.Ö. 8000′ e kadar uzanır. Şehri İskender’ in ölümünden sonra imparatorluğunu paylaşan komutanlarında Seleukos kurmuştur. Daha sonra Part, Sasani, Bizans, Abbasi, Tolunoğulları, Aksitler, Hamdanoğulları, Selçuklu, Haçlı ve Memluk egemenliklerine girmiştir. Şehir Yavuz Sultan Selim’ in Mısır Seferi sırasında Osmanlı egemenliğine geçmiştir. 1937′ de bağımsız Hatay Devleti kurulmuş, 1939′ da Hatay Türkiye Cumhuriyeti’ ne bağlanmıştır.




İzmir ili Polis Çalışma Süresi 10 Yıldır.

Yüzölçümü: 12.012 km²
Nüfusu: 3.370.866 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 281
Şehir Nüfusu:2.732.669 (2000)
Köy Nüfusu: 638.197 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %22,38
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %24,55
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %13,60
İl Trafik No: 35
İl Telefon Kodu: 232

İzmir’ in İlçeleri: Balçova, Çiğli, Gaziemir, Karşıyaka, Konak, Aliağa, Bayındır, Bergama, Beydağ, Bornova, Buca, Çeşme, Dikili, Foça, Karaburun, Kemalpaşa, Kınık, Kiraz, Menderes, Menemen, Narlıbahçe, Ödemiş, Seferihisar, Selçuk, Tire, Torbalı ve Urla’ dır.

Coğrafyası: İzmir, Türkiye’ nin üçüncü büyük kentidir. İzmir, Ege kıyı bölgesinin tipik bir örneği gibidir. Kuzeyde Madra Dağları, güneyde Kuşadası Körfezi, batıda Çeşme Yarımadası’ nın Tekne Burnu, doğuda ise Aydın, Manisa il sınırları ile çevrilmiş İzmir, batıda kendi adıyla anılan körfezle kucaklaşır.

İzmir ili içinde Ege Bölgesi’ nin önemli akarsularından olan Gediz Nehri’ nin aşağı çığırı ile Küçük Menderes Nehri bulunur. Girintili ve çıkıntılı kıyı bandı doğal olarak sayısız güzellikte koy ve plajların oluşumu ile sonuçlanır. Gümüldür, Özdere, Foça, Karaburun, Çeşme sahil ve plajları İzmir için büyük bir turistik önem taşımaktadır. Öte yandan aynı doğal yapı, bir çok balıkçı barınağının veya yat yanaşma yerlerinin oluşmasına neden olmuştur. Bu özellikleriyle İzmir doğal bir turizm ve liman kentidir.

Akdeniz iklim bölgesinde yetişen geniş, sert ve iğne yapraklı, sürekli yeşil kalan, kuraklığa dayanıklı ağaç ve çalılar, yaygın doğal bitki örtüsünü oluşturur.

İklimi: Akdeniz iklim kuşağında kalan İzmir’ de yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçmektedir. İl bazında yıllık ortalama sıcaklık, kıyı kesimlerde 14-18 ºC arasında değişmektedir. Yıllık ortalama deniz suyu sıcaklığı 18.5ºC’ dir.




Kahramanmaraş ili Polis Çalışma Süresi 6 Yıldır.

Yüzölçümü: 14.346 km²
Nüfusu: 1.002.384 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 70
Şehir Nüfusu: 536.007 (2000)
Köy Nüfusu: 466.377 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %11,41
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %27,47
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-4,34
İl Trafik No: 46
İl Telefon Kodu: 344

Kahramanmaraş’ ın İlçeleri: Afşin, Andıran, Çağlayancerit, Ekinözü, Elbistan, Göksun, Nurhak, Pazarcık ve Türkoğlu’ dur.

Coğrafyası: Kahramanmaraş, Akdeniz Bölgesi ile Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri’ nin birleştiği yerde bulunmaktadır. Güneybatısını Nur Dağları’ nın uzantılarının kapladığı ilde diğer önemli yükseltiler Berit, Engizek, Binboğa, Delihöbek, ve Ahır Dağları’ dır. Kahramanmaraş, Elbistan ve Göksun Ovaları ilin önemli ovaları olup, Ceyhan nehri ile Aksu çayı önemli akarsularıdır.

İklimi: Kahramanmaraş ilinde, genel olarak denize uzaklık ve yükselti nedeniyle, değişikliğe uğramış karasallaşmış bir Akdeniz iklim tipi egemendir. İlde yazlar sıcak ve kışlar soğuk geçer.

Tarihçesi: Tekir Vadisi, Döngel Köyü’ ndeki mağaralarda yapılan araştırmalarda ele geçen buluntular yörede insan yerleşiminin Üst Paleolitik Çağda başladığını; Neolitik, Kalkolitik ve Eski Tunç Çağları’ nda da sürdüğünü göstermektedir. Şehri Hititler kurmuşlardır. Daha sonra Asurlular, Persler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Memluklular, Dulkadiroğulları ve Osmanlılar şehre hakim olmuşlardır.

Dünyanın sayılı madalyalı şehirlerinden biri olan Maraş’ a Kurtuluş Savaşı sırasında halkın gösterdiği direnişten dolayı 7 Şubat 1973′ den itibaren TBMM tarafından Kahramanlık ünvanı verilerek adı Kahramanmaraş olarak değiştirildi.

Ne Yenir: Kahramanmaraş’ ta kültürel değerlerin bir öğesi de yemek ve tatlılardır. Kış için tarhana, bulgur, dövme, nişasta hazırlanır ve biber, patlıcan, kabak, bamya ve fasulye gibi yiyecekler kurutularak saklanır.

Tarhana, ekşili çorba, dövmeli mercimekli çorba, yoğurtlu dövmeli çorba, Maraş paçası gibi çorbalar; simit köftesi, kısır köftesi, içli köfte, sömelek köfte, suluyağlı köfte, ekşili köfte, yoğurtlu köfte, yavan köfte, ekşili aya köftesi gibi köfte çeşitleri; keşk aşı (dövme aşı), Maraş pilavı, tavuklu pilav, peynirli ve çökelekli börek, bayram çöreği gibi pilav ve börekler yöreye özgü yemeklerdir.

Tatlı olarak ünlü Maraş dondurmasını unutmamak gerekir. Fıstık ezmesi, un sucuğu, pestil sucuğu, hapısa yörenin bilinen diğer tatlılarıdır.




Kayseri ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 17.043 km² Nüfusu: 1.060.432 (2000) Nüfus Yoğunluğu: 62 Şehir Nüfusu: 732.354 (2000) Köy Nüfusu: 328.078 (2000) Yıllık Nüfus Artış Hızı: %11,62 Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %18,93 Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-3,01 İl Trafik No: 38 İl Telefon Kodu: 352

Kayseri’ nin İlçeleri: Akkışla, Bünyan, Develi, Felahiye, Hacılar, İncesu, Kocasinan, Melikgazi, Özvatan, Pınarbaşı, Sarıoğlan, Sarız, Talas, Tomarza, Yahyalı, Yeşilhisar’ dır.

Coğrafyası: İç Anadolu’ nun Kızılırmak bölümünde, kuzeyde Yozgat ve Sivas, batıda Niğde ve Nevşehir, güneyde Adana, güneydoğusunda Kahramanmaraş ve doğuda Malatya illeri arasında yer alır. Denizden yüksekliği 1050m.dir.

klimi: İlde, İç Anadolu Bölgesi’ nin tamamında olduğu gibi, bozkır iklimi hüküm sürer. Yazlar sıcak ve kurak, kışın ise soğuk ve yağışlı geçer.

Tarihçesi: Kayseri, Orta Anadolu’ da 3917 m. yüksekliğindeki Erciyes Dağı eteklerinde kurulmuş, 6000 yıllık tarihi olan en eski yerleşme yerlerinden biridir. M.Ö. 4000′ den yani, Kalkolitik Çağlarından başlayarak Asur, Hitit, Frig, Roma,Bizans, Selçuklu ve Osmanlı Dönemleri’ nde önemli bir kültür ticaret merkezi olmuştur.

Ne Yenir: Pastırma ve Sucuk, Kayseri’ nin meşhur mantısı (yağ, tepsi, vs) mutlaka tadılmalıdır.

Ne Alınır: Bünyan ve Yahyalı halısı ile ünlü olan Kayseri’ de pastırma ve sucuk alınması gereken yiyecek malzemeleridir.




Malatya ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 11.776 km²
Nüfusu: 853.658 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 72
Şehir Nüfusu: 499.713 (2000)
Köy Nüfusu: 353.945 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %19,22
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %30,25
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %5,46
İl Trafik No: 44
İl Telefon Kodu: 422

Malatya’ nın İlçeleri: Akçadağ, Arapkir, Arguvan, Battalgazi, Darende, Doğanşehir, Doğanyol, Hekimhan, Kale, Kuluncak, Pötürge,Yazıhan ve Yeşilyut’ tur.

Coğrafyası: Doğu Anadolu Bölgesi’ nin Yukarı Fırat Havzasında yer alan Malatya İç Anadolu, Akdeniz, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine doğal geçişi sağlayan yol güzergahındadır. Malatya genel olarak yüksek plato ve dağlardan oluşan bir arazi yapısına sahiptir.

İlin güney bölümü meşe ağaçlarından oluşan korular ve baltalıklarla, kuzeyi ise bozuk nitelikli yapraklı ormanlarla kaplıdır. Nehir ve çay kenarlarında kavaklık ve söğütlükler bulunur. İl merkezi ve ilçelere bağlı köylerde, kayısı başta olmak üzere geniş meyvelikler yer alır.

İklimi: İklimi karasaldır; yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve çoğu kez kar yağışlıdır. Ancak son yıllarda yapılan Karakaya ve diğer baraj göllerinin etkisiyle, iklim yumuşayarak zaman zaman Akdeniz iklimi özelliklerini göstermektedir. En çok yağış, ilkbahar ve sonbahar aylarında görülmektedir.

Tarihçesi: Yapılan araştırmalar ve arkeolojik kazılar sonucunda, tarihi geçmişi Paleolitik Çağa kadar uzanan Malatya ilinde, M.Ö. 7000 yıllarında iskanın başladığı anlaşılmıştır. Yöre, daha sonra Hitit, Asur, Urartu, Pers, Roma, Bizans, Arap, Selçuklu ve Osmanlı egemenliklerini yaşamıştır.

Ne Yenir: Lezzetli bir mutfağa sahip olan Malatya mutfağında etin ve bulgurun önemli bir yeri vardır. Çoğunlukla bulgur ve diğer malzemelerin karışımıyla yapılan 70 tür ‘köfte’ bulunmaktadır. Bulgur, fasulye yaprağı, kiraz, ayva, üzüm ve dut yaprağı ile yapılan sarmalarda da kullanılır.

Ayrıca kebaplardan, tatlılara kadar birçok yerde kullanılan kayısı ve ürünlerinin, damak lezzetinde önemli bir yeri vardır. Yerel mutfağın gözde yemeklerinden kağıt kebabı ve içli köftenin ise tadına doyum olmaz. Tanımlamanın yetersiz kalacağına inandığımız birbirinden lezzetli ve çeşitli kayısı tatlılarını ise Malatya’ yı ziyaretinizde mutlaka tatmalısınız.

Ne Alınır: Sofra bezi, perde, yazma gibi ahşap kalıplarla ve baskı tekniği ile süslenmiş dokumalar; halılar, canlı ve renkli olan kilimler, cicim; dövme, çekme germe gibi yöntemlerle yapılan bakır mutfak eşyaları; ahşaptan yapılan ve “güm güm” denen yayıklar çıkrıklar, kaşıklar Malatya’dan alınabilecek özgün hediyelik eşyalardır.




Manisa ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 13.096 km²
Nüfusu: 1.260.169 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 96
Şehir Nüfusu: 714.760 (2000)
Köy Nüfusu: 545.409 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %8,76
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %19,11
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %-3,36
İl Trafik No: 45
İl Telefon Kodu: 236

Manisa’ nın İlçeleri: Ahmetli, Akhisar, Alaşehir, Demirci, Gölmarmara, Gördeş, Kırkağaç, Köprübaşı, Kula, Salihli, Sarıgöl, Saruhanlı, Selendi, Soma ve Turgutlu’ dur.

Coğrafyası: Ege Bölgesi’ nde yer alan Manisa’ nın önemli dağları Spil Dağı, Yamanlar Dağı, Yunt Dağı, Bozdağlar, Demirci Dağları, Çal Dağı ve Uysal Dağıdır. Gediz Vadisi ve diğer çöküntü ovalar dağlık kesimin ortasında yer almaktadır. En önemli akarsuları Gediz Nehri Bakırçay’ dır.

Ormanlar genelde 1000 m. üzerindeki yüksekliklerde topluluklar halinde bulunur. Manisa yaban hayatı yönünden zengindir.

İklimi: İlde ovalar ve vadilerde Akdeniz ikliminin karasal tipi, dağlık bölgeler ve platolarda ise İç Anadolu ikliminin karasal etkileri görülmektedir. Yazları sıcak ve kurak, kışları ise kıyı kuşağına oranla soğuk ve yağışlıdır.

Tarihçesi: Çeşitli kaynaklardan Manisa ve yöresinin tarihinin M.Ö. 3000 yıllarına kadar indiği, Tantalis ve Spylos Magnesiası gibi adlarla anılan yerleşimlere sahne olduğu bilinmektedir. Yörede çıkan buluntulardan ve yazılı kaynaklardan Manisa ve çevresinin Hitit, Aka, Frig, Lidya, Roma ve Bizans uygarlıklarına sahne olduğu anlaşılmaktadır. Daha sonra Saruhan ve Osmanlı egemenliğine girmiştir.




Mersin ili Polis Çalışma Süresi 10 Yıldır.

Yüzölçümü: 15.485 km²
Nüfusu: 1.651.400 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 107
Şehir Nüfusu: 999.220 (2000)
Köy Nüfusu: 652.180 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %26,47
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %23,67
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %30,92
İl Trafik No: 33
İl Telefon Kodu: 324

Mersin’ in İlçeleri: Anamur, Aydıncık, Bozyaka, Çamlıyayla, Erdemli, Gülnar, Mut, Silifke ve Tarsus’ tur.

Coğrafyası: Mersin Orta Akdeniz Bölgesi’ nde olup, Torosların Bolkar dağlarından Akdeniz’ e doğru, 1500 metreden başlayan mevcut platolar üzerinde halkın yaz sıcaklarından kaçarak mevsimi geçirdikleri yaylaları bol bir ilimizdir. Bunlar; Gözne, Fındıkpınarı, Mihrican, Ayvagediği, Soğucak ve Kızılbağ gibi yaylalardır.

lin kuzeyi, Kuzeydoğu-Güneybatı istikametinde boydan boya uzanan Orta Toroslar ile çevrilidir. Bolkar Dağı, Elma Dağı, Büyük Eğri Dağı, Kızıldağ bu dağlar üzerindeki yüksek tepeleri oluşturur. Akdeniz, Mersin kıyılarında büyükçe bir kavis çizerek Mersin Körfezini oluşturur. Taşucu ve Anamur körfezleri, ilin batı kesiminde ikinci derecede önem taşıyan körfezlerdir.

İklimi: Mersin ve çevresinde, tipik Akdeniz sıcak ve ılıman iklimi hakimdir. Yaz ayları sıcak ve aşırı nemli, kış ayları ise ılık ve yağışlıdır.

Tarihçesi: Bu bölgenin en eski yazılı tarihi, Luvi, Kizzuwatna, Hitit, Asur ve Babil Krallıklarının tarihleri ile içiçedir. Daha sonraları da sırasıyla, Hitit, Urartular, Asurlular, Babiller, Lidyalılar, Persler, Seleukoslar ve Romalılar hüküm sürmüştür.

Ne Yenir: Mersin ilinde gelişmiş restoran modellerinde deniz ürünleri, kırmızı et yemekleri, özel kebap çeşitlerini yeme imkanları mevcuttur. Balık ızgaraları, tantuni, cezerye, kuş gözü, humus, telatür, eya dolması, şırdan, bandırma, yüzük çorbası, övelemeç özel yöresel yemeklerdendir.

Ne Alınır: Mersin ili alışveriş merkezleri açısından son derece zengindir. Mersin’ in ve ilçelerinin yöresel özelliklerini yansıtan çeşitli hediyelik eşya ve tatlı çeşitleri alınabilir. El sanatlarına ait güzel örnekleri halılarda, kilim çeşitlerinde ve rengarenk yazmalarda görmek mümkündür.




Muğla ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 12.851 km²
Nüfusu: 715.328 (2000)
Nüfus Yoğunluğu: 56
Şehir Nüfusu: 268.341 (2000)
Köy Nüfusu: 446.987 (2000)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %23,97
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %30,35
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %20,33
İl Trafik No: 48
İl Telefon Kodu: 252

Muğla’ nın İlçeleri: Bodrum, Dalaman, Datça, Fethiye, Kavaklıdere, Köyceğiz, Marmaris, Milas, Ortaca, Ula, Yatağan’ dır.

Coğrafyası: Muğla İli, ülkemizin güneybatı köşesinde, Toros kıvrım sistemiyle Batı Anadolu kıvrım sisteminin iç içe girdiği dağlık ve engebeliğin Menteşe yöresinde yer almaktadır. Dağları örten kıyıya inen ormanları ve geçmiş uygarlıkların kalıntılarıyla bezenmiş doyumsuz güzellikleri vardır. Şehir merkezi Karadağ, Kızıldağ, Masa dağı, Hamursuz Dağı ile çevrelenmiş olup Hisar Dağından ovaya doğru yayılır.

İklimi: Muğla’ da Akdeniz iklimi etkisinde kalan kara iklimi hüküm sürmektedir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlıdır. Yağışlar genellikle Kasım ve Mart ayında yoğundur. Yıllık sıcaklık ortalaması 14.9′ dur.

Tarihçesi: Muğla ili, Antikçağ’ da Karia olarak bilinen bölgenin sınırları içinde kalmaktadır. Kentin adı, 1889 Aydın Vilayet Salnamesi’ nde “Mobella” olarak geçmektedir.

Yerleşim tarihi M.Ö. 3000’ lerdeki Doğu Yunanistan ile Batı Anadolu kıyıları arasındaki karşılıklı göç hareketleriyle başlamaktadır. Bölgedeki ikinci büyük göç olayı M.Ö. 12. yüzyıl başlarındadır. Muğla bölgesine hâkim olan Karialılardan sonra M.Ö. 1200’ lerde gelen kolonistlerin egemenliği görülür. Daha sonra Pers, Makedonya egemenliğine giren bölge Büyük İskender’ in ölümüyle sırasıyla Seleukosların, Rodos Krallığı’ nın, Roma ve Bizans İmparatorluklarının egemenliğine girmiştir.




Samsun ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 9.579 km²
Nüfus: 1.158.400 (1990)
İl Trafik No: 55

Karadeniz Bölgesinde yer alan Samsun, doğal tarihi ve kültürel zenginlikleri, deniz, kara, hava, demiryolu ulaşım olanakları ile bölgenin turizm potansiyeli en yüksek kentlerinden biridir. Anadolu’nun savunulmasını planlamak amacı ile Atatürk’ün 19 Mayıs, 1919’da gelmesi ile Samsun, Türk İstiklal Savaşı’nın başladığı yer olma özelliği ile önemini her zaman korumuştur.
İLÇELER:

Samsun ilinin ilçeleri; Alaçam, Asarcık, Ayvacık, Bafra, Çarşamba, Havza, Kavak, Ladik, Ondokuzmayıs, Salıpazarı, Tekkeköy, Terme, Vezirköprü ve Yakakent’tir.

Alaçam: Samsun’un 78 km batısında bir sahil kasabasıdır. İlçenin Geyikkoşan sahili, temiz kumsalı, çınar, kavak ve taflan ağaçlarından oluşan koruluğu ile denize girmek için idealdir.

Asarcık: İl merkezine 44 km. güneyinde yer alır.

İlçede bulunan Gökgöl Cami (1180) ahşap cami mimarisi tarzına güzel bir örnek teşkil etmektedir.

Bafra: İl merkezine uzaklığı 51 km.dir. İlçedeki kaya mezarları, camiler, hamamlar ve çeşmeler görülmeye değer eserleridir.

Çarşamba: İl merkezine uzaklığı 37 km.dir.

İlçede ilk Tunç çağı yerleşmeleri olan Tepecik, Kilise Tepe, Tünbü Tepe höyükleri tespit edilmiştir. 1206 yılında yapılan Göğceli Cami Anadolu ahşap mimarisinin en güzel örneklerinden birini oluşturmaktadır. Caminin en önemli özelliği hiç çivi kullanılmadan yapılmış olmasıdır.

Havza: İlçenin Samsun’a uzaklığı 86 km’ dir.

İlçede termal turizm de önemli bir yere sahiptir. İlçede yapılan arkeolojik araştırmalar sonucu çok sayıda höyük ve tümülüs saptanmıştır.

Kavak: İlçenin Samsun’a uzaklığı 51 km’ dir.

Ladik: İlçenin Samsun’a uzaklığı 82 km.dir.

İlçe merkezine 10 km. uzaklıktaki Hamamayağı (Ladik) kaplıcasının suyu Türkiye’deki birinci dereceden önemli ve öncelikli kaplıca suyu olarak belirlenmiştir.

Ondokuzmayıs: İl merkezine 33 km uzaklıktadır. Nebyan ormanları ve çevresi doğal güzelliğinin yanı sıra ilçede yapılan yayla şenliklerine de mekan oluşturur. Bölgenin en temiz denizi ve kumu ilçenin Yörükler mevkiindeki sahilinde yer alır.

Salıpazarı ve Tekkeköy diğer ilçeleri.

Vezirköprü: İl merkezine uzaklığı 116 km.dir. Fazıl Ahmet Paşa Camii ve Bedesteni ile Taşkale Camii ilçedeki önemli eserlerdendir.

Yakakent: İl merkezine uzaklığı 84 km. dir. İlçe doğal güzelliklerin zenginliği ile göze çarpar. Çam ormanları ile kaplı yeşil tepeler, masmavi sularla buluşur. Yakakent sahillerinde denize girmek için ideal doğal plajlar ormanla iç içe uzanmaktadır.




Yalova ili Polis Çalışma Süresi 8 Yıldır.

Yüzölçümü: 847 km²
Nüfusu: 181.758 (2007)
Nüfus Yoğunluğu: 215
Şehir Nüfusu: 122.075 (2007)
Köy Nüfusu: 59.683 (2007)
Yıllık Nüfus Artış Hızı: %22,13
Yıllık Şehir Nüfus Artış Hızı: %12,54
Yıllık Köy Nüfus Artış Hızı: %37,44
İl Trafik No: 77
İl Telefon Kodu: 226

Yalova’ nın İlçeleri: Altınova, Armutlu, Çiftlikköy, Çınarcık ve Termal’ dir.

Coğrafyası: Yalova Türkiye’ nin kuzeybatısında, Marmara Bölgesi’ nin güneydoğu kesiminde yer almaktadır. İlin kuzeyinde ve batısında Marmara Denizi, doğusunda Kocaeli, güneyinde Bursa ve Gemlik körfezi yer almaktadır.

Yalova doğu kıyılarındaki düzlükler dışında, dağlık bir araziye sahiptir. Yalova bölgesi, bölgenin güneyi, batıdan doğuya doğru İzmit, Sapanca arasında Kocaeli sıradağları ile birleşen samanlı dağları ile kaplanmış durumdadır.

İlin bitki örtüsünü makiler ve ormanlar oluşturmaktadır. Güneydeki dik yamaçlar tümüyle gür bir orman örtüsü ile kaplıdır.

İklimi: Yalova ili iklimi Akdeniz ve Karedeniz iklimleri arasında bir geçiş niteliği taşır. Kimi dönemlerde karasal iklim özelliklerini yansıtan Yalova’ da yazlar sıcak ve kurak kışlar ılık ve bol yağışlıdır.

Tarihçesi: Yalova’ nın tarihi M.Ö. 3000 buluntuları ile Prehistorik döneme dayanmaktadır. M.Ö. 700 yıllarında Kimmer istilası ve daha sonra Bithynia etkisi görülür. Bithynia M.Ö. 74 yılında vasiyet yoluyla Roma’ ya bağlanır. Daha sonra yörede Bizans etkisi görülür. Bizans hakimiyetinden sonra Osmanlı dönemi başlar. İstanbul’ bağlı ilçe iken 1995 yılında il olmuştur.

Ne Alınır: Yörede halı dokumacılığı özellikle Sugören köyünde oldukça önemli bir geçim kaynağıdır. Bu yüzden oldukça yaygın bir el sanatı olup burada dokunan ipek halılar İstanbul’ da ve Avrupa’ da bir çok alıcı bulmaktadır. Eskiden Yalova’ da yaygın olan semercilik de yok olmak üzeredir. Ayrıca ilde göğsü çam ağacından, gövdesi ıhlamur ağacından elde edilen “gumuz” denilen çalgı aleti bulunmaktadır.

2 geri izleme / bildirim

  1. 2021 YILI POLİS TAYİN BÖLGELERİ VE İLLER HAKKINDA DETAYLI BİLGİLİER | Kolluk Kuvvetleri
  2. 2021 Yılı Polis Tayin Tercihleri Başladı - ÂLİM SÖZLÜK

Bir yanıt bırakın