Kur’an kavramları: fâhişe, fahşâ



Bu kelimelerin kökü “fuhş”tur. Ölçüsünü aşan, aşırı giden herşeye “fuhuş” denir. Ölçüsünü aşmasının ve aşırı gitmesinin şartı, tiksintiye yol açmasıdır.

Allah’ın yasakladığı herşey, “fâhişe” kavramı kapsamına girer. Kötü ve çirkin olan her işe ve söze “fâhişe” denir. Pis, iğrenç, ölçüyü aşan, iffetsiz, yakışıksız her işe ve söze “fâhişe, fuhuş ve fahşâ” denir. “Fuhuş”; taşkınlık, ölçüyü aşan davranış, meşrû olmayan cinsel ilişkide bulunmaktır.



Kur’an, bu kelimelerin kapsamına giren her türlü işi ve sözü reddetmekte; bunların meşrû olmadığını ve yüce Allah’ın bunları kesin surette yasakladığını bildirmektedir.
“Fuhuş” ve “fâhişe” kelimelerinin anlamı, İslam’da en büyük günah ve en çirkin işlerden sayılan zina ve eşcinsellikten, bir kimseye çirkin bir söz sarfetmeye kadar her türlü uygunsuz eylemi içine alır.

Namazı; Allah’a yalvarıp yakarmanın ve O’na yakın olmaya çalışmanın, insanı fuhuştan, her türlü çirkin iş ve sözden alıkoyacağını bildiren ayetin (AnKur’an’a ) mantıksal neticesi şudur: Namaz; Allah’a yalvarıp yakarmak ve O’na yakın olmaya çalışmak, iyi ve güzel bir ameldir. Fuhuş; ölçüye ve ilahî yasaya uygun olmayan her türlü davranış ve söz ise, kötü ve çirkindir. İyi ile kötü, güzel ile çirkin, bir arada bulunamaz. İkisini bir arada yapan, temiz bir insan olma özelliğini kaybeder.
(Hüseyin Atay, Kur’an’a Göre Araştırmalar 3, Atayy Yayınları, Ankara, 2013)

Yazan ve nakleden: Şeref Aziz TAHA



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın