Kur’an kavramları: salâh, sulh, sâlih, sâlih amel, ıslâh, muslih




A- Sözlük anlamları:
Bu kelimelerin hepsi de “s-l-h” kökünden türetilmiştir.
“Salâh” kelimesi; iyi olmak, iyi bir halde bulunmak, istikamet üzere olmak ve anlaşmak;
“Sulh”; anlaşmak, barışmak;
“Islâh”; düzeltmek;
“Sâlih”; kendisi düzgün olan, kendisini düzelten;
“Muslih” ise, kendisi düzgün olmakla beraber, başkasını da düzeltmeye çalışan, düzelten demektir.

B- Kur’an’da kullanılışları:
“Salaha” fiili Kur’an’da sadece iki ayette geçmektedir: Ra’d/23 ve Mumin/8. Müfessirlerin bir kısmına göre bu fiil bu ayetlerde “iman etmek” anlamına gelmektedir.
Kur’an’da daha çok bu fiilin fâili olan “sâlih” kelimesiyle; “düzeltmek, barıştırmak” anlamına gelen “aslaha” fiilinin masdarı olan “ıslâh” kelimesi geçmektedir.
“Sâlih” kelimesi hem isim, hem özel isim, hem de “amel” kelimesinin sıfatı olarak geçmekte; böylece, “sâlih amel” tabiri oluşmaktadır.
“Sâliha” kelimesinin çoğulu olan “sâlihât” da Kur’an’da sıkça geçmekte ve “sâlih ameller” anlamına gelmektedir.
“Sulh” kelimesi ise, sadece bir ayette iki kere geçmektedir:




  • Eğer bir kadın, kocasının kendisine kötü davranmasından (nuşûz) veya kendisini terketmesinden korkarsa, aralarında anlaşarak/sulh yoluyla sorunlarını giderebilirler; çünkü (en) iyi yol, anlaşmak/sulhtur…(Nisâ/128). Kur’an’da “salâh” kelimesinin zıddı olarak bazan, “bozulmak” anlamına gelen “fesâd” kelimesi; bazan da, “kötülük” anlamına gelen “seyyie” kelimesi geçmektedir.
    “Islâh” kelimesinin zıddı, “bozmak” anlamına gelen “ifsâd”; “muslih” kelimesinin zıddı, “bozguncu” anlamına gelen “mufsid”dir (Sad/28).
    Bir ayette de, “muslih”in zıddı olarak, “cebbâr” (zorba) kelimesi zikredilmektedir (Kasas 19)
    İlginç bir husus da, “sâlih amel”in zıddı olarak “küfür” (hakikati inkar etmek) kelimesinin kullanılmasıdır (Rûm/44).
    (Ömer Dumlu, Kur’an’da Salâh Meselesi, DİB, Ankara, 1992)
  • Yazan ve Nakleden: Şeref Aziz TAHA




İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın